Po ngarkohet, ju lutemi prisni…

Mbi fjalët që i mbajmë për vete
Ka letra që shkruhen pa u dërguar kurrë. Jo nga frika, as nga harresa. Nga respekti për heshtjen që përmbajnë.
Kam shkruar qindra letra që askush nuk i ka lexuar kurrë. Letra për njerëz që kam dashur, për njerëz që kam humbur.
Letra e padërguar është ndoshta forma më e pastër e shkrimit. Nuk pret asgjë. Nuk kërkon as përgjigje, as miratim.
Thuhet se fjalët e pathëna janë më të rëndat. Është e vërtetë. Por janë edhe më të lirat.
Librat e mi janë letra të dërguara. Por pas çdo libri, ka dhjetë letra që nuk u nisën kurrë.
Letra e padërguar është një akt besimi. Besim në idenë se disa heshtje vlejnë më shumë se disa fjalë.